ένα blog για τους αγώνες, τα όνειρα, τις ελπίδες του κόσμου της αριστεράς της αντίστασης

λόγια ποιητών ...

Αλλού αν γεννηθείς, αλλού κι αν πας,
παντού θα σε χτυπούν, αν δε χτυπάς!

(από το ποίημα «Θα γεννηθώ ξανά») κώστας βάρναλης

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Για την απεργία της ΑΔΕΔΥ -ορισμένες διαπιστώσεις που ισχύουν γενικότερα

Για την απεργία της ΑΔΕΔΥ

   Μπορεί το άρθρο να γράφτηκε με αφορμή την απεργία και τις σχετικές κινητοποιήσεις στη Καρδίτσα θεωρούμε όμως ότι η συνολική πραγματικότητα δε διαφέρει και πολύ, τα συμπεράσματά και τα ερωτήματά του αφορούν το δημοσιοϋπαλληλικό και εργατικό κίνημα ολόκληρης της χώρας. Μόνο πετυχημένη λοιπόν δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η χθεσινή απεργία σε όλη τη χώρα παρά την εικονική πραγματικότητα που προσπαθούν να δημιουργήσουν ορισμένες δυνάμεις της αριστεράς (αναρωτιέται κανείς γιατί;).


η απεργιακή συγκέντρωση των ΑΔΕΔΥ, ΕΛΜΕ, Δασκάλων, 
εργαζόμενων ΟΤΑ, Νοσοκομείου, Περιφέρειας κλπ
    Κανονικά λειτούργησαν και σήμερα οι δημόσιες υπηρεσίες και τα σχολεία στη Καρδίτσα, ημέρα – κατά τ’ άλλα – πανελλαδικής απεργίας στο Δημόσιο! Πολύ χαμηλή η συμμετοχή, μονοψήφια ή/και μηδαμινά τα ποσοστά απεργών και πάντως σε εμφανή αναντιστοιχία με τις αναγκαιότητες που βάζει τόσο η επίθεση που εξελίσσεται στο χώρο της εκπαίδευσης και συνολικότερα στο Δημόσιο όσο και των επίδικων που βρίσκονται προ των πυλών.

    Με δύο συγκεντρώσεις, μία του ΠΑΜΕ και μία της ΑΔΕΔΥ, έκλεισε η σημερινή απεργία. Η μεν συγκέντρωση του ΠΑΜΕ κατευθύνθηκε με πορεία προς την εφορία όπου (για λογαριασμό των αγροτών και χωρίς αγρότες) έκαναν … συμβολικό αποκλεισμό της εφορίας όπως καλούσε η Ομοσπονδία των αγροτών(!), η δε – μικρότερη – συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ διαλύθηκε… ησύχως στην πλατεία!

   Για τη σημερινή αρνητική εικόνα, έχουμε αναφερθεί πολλάκις και θα ήταν πλεονασμός η επανάληψη των λόγων και των αιτιών, αρχής γενομένης από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, που στην υπονόμευση, τη διάλυση και την αποσυγκρότηση του κινήματος, παίρνουν ξανά άριστα!
 Ο προεδρεύων του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ καλούσε στην συγκέντρωση τους… “ανήσυχους πολίτες”(!!!) ενώ στα κλιμάκια που επισκέφθηκαν υπηρεσίες και σχολεία συμμετείχε και συνδικαλιστής από την Πυροσβεστική που δήλωνε ότι “αυτοί δεν κάνουν απεργία”! Αν αυτή η στάση τους θα προσμετρηθεί στα υπέρ τους με το νέο αντι-συνδικαλιστικό νόμο, μένει να το δούμε!

Από την άλλη, αυτή η ξεπουλημένη, υποταγμένη, πεμπτοφαλαγγίτη ΑΔΕΔΥ, μοιάζει να δικαιώνεται πανηγυρικά, αφού εμφανίζεται να διοργανώνει “απεργιακή συγκέντρωση” παίρνοντας ξανά αυτή την “αρμοδιότητα” από τα πρωτοβάθμια σωματεία ενώ οι μέχρι χθες πολέμιοί της αντιμνημονιακοί, σήμερα φιγουράριζαν υπό τη σημαία της, λες και άλλαξε ο ξεπουληματικός, υπονομευτικός και διασπαστικός της χαρακτήρας… Ίσως και να ακούσουμε ότι μάλλον οι πραγματικοί διασπαστές του κινήματος είναι όσοι δεν συμμετείχαμε και δεν ενισχύσαμε με την παρουσία μας όλο αυτό το συρφετό των σφραγίδων που οι υπογραφές τους είναι περισσότερες απ’ τους παρευρισκομένους κάθε φορά…


η απεργιακή συγκέντρωση των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, 
ΠΑΣΕΒΕ, ΟΓΕ, ΕΟΑΣΚ κλπ

Πέρα απ’ τη νομιμοποίηση της ΑΔΕΔΥ, μπαίνουν και μια σειρά άλλα ερωτήματα σε σχέση με την προετοιμασία αυτής καθ’ αυτής της απεργίας. Αλήθεια, όλοι αυτοί που πριν λίγες μέρες περνοδιάβαιναν τα σχολεία για να σύρουν τον κόσμο στις εκλογές για τα κρατικά ΠΥΣΔ/ΠΕ, δε θα ήταν πιο χρήσιμο άραγε αν όλη τους αυτή την ενέργεια την «ξόδευαν» για την ανατροπή αυτού του κλίματος και την επιτυχία μιας απεργίας; 
Αλήθεια, πόσοι άραγε απ’ όλους αυτούς που στελέχωσαν και στελεχώνουν τα συνδικαλιστικά ψηφοδέλτια – δεξιά και αριστερά – πάλεψαν και συμμετείχαν στη σημερινή απεργία; 
Υπήρχαν απουσίες στα καλέσματα απ’ τη μεριά των παρατάξεων ή κάνουμε λάθος; 
Έχουν κάποια σημασία όλα αυτά για την κατάσταση του κόσμου (απογοήτευση-παραίτηση-μη συμμετοχή) ή δεν τρέχει τίποτα; Όλα αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα που θα έπρεπε να βρίσκονται σε μια διαδικασία συζήτησης/απάντησης , αντί να απαντιούνται, προσπερνιούνται και, δυστυχώς, προστίθενται και άλλα…

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών διακίνησαν ανακοίνωσή τους στα σχολεία καλώντας τους εκπαιδευτικούς να απεργήσουν, δίνοντας το δικό τους νόημα στη στάση τους αυτή: ως έναυσμα και απαρχή για να ξαναπιάσουμε το νήμα των αγώνων που είναι και το μόνο οξυγόνο του κόσμου.

ΝΦ 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.