ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ : Το 1821 και η Αριστερά

 Το περιοδικό "Αντίθεση" διοργανώνει τη δεύτερη εκδήλωση για τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, με Θέμα:

Το 1821 και η Αριστερά 

Σάββατο 24/4 7:30 μ.μ. στο κανάλι των εκδόσεων "Εκτός των Τειχών" στο YouTube. 

"Ετούτη η έκβαση της επανάστασης του '21 καθόλου δεν μειώνει το ιστορικό επίτευγμα, με όλες τις αρνητικές παρακαταθήκες, της δημιουργίας του ελληνικού κράτους. Κατά συνέπεια και της ιστορικής δυνατότητας της εργατικής τάξης, των αγροτικών μαζών, των λαϊκών μαζών γενικότερα που διαμορφώθηκαν μέσα στα σύνορά του (γιατί δεν διαμορφωνόταν μόνο η αστική τάξη αλλά και το αντίπαλο δέος της), να διεκδικήσουν μια ανώτερη ζωή από εκείνη που το κράτος αυτό τους «προόριζε»!"*

Πατριωτισμός και αλήθεια για το΄21

Πατριωτισμός και αλήθεια - για την επανάσταση του 1821

Με παραμύθια και ψέματα πατριωτισμός δε γίνεται! Ιδιαίτερα στη χώρα μας, που η σύγχρονη ιστορία της δεν είναι καθόλου άσχετη από το πως εξελίχθηκε και από το ποιοί επικράτησαν τελικά στην επανάσταση, η πραγματική ιστορία θεωρείται έως και επικίνδυνη για το σύστημα.

 Ένα σύστημα όπου επικρατεί μια αστική τάξη που από τη γέννησή της σχεδόν δε μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της χωρίς τη προστασία των ξένων, των δυτικών.

 Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι ωρύονται για την Οθωμανική κατοχή, ξεχνούν όμως ότι κάποιες περιοχές της σημερινής Ελλάδας ήταν υπό τη κατοχή Άγγλων και Ιταλών.

 Τα Ιόνια οι Άγγλοι δεν τα κατείχαν; 

Τα Δωδεκάνησα πόσοι γνωρίζουν ότι τελικά παραδόθηκαν στη χώρα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο από τους Ιταλούς, συνοδευόμενα με συμφωνίες (περί αποστρατιωτικοποίησης) οι οποίες ακόμη και σήμερα εγείρουν ζητήματα κυριαρχίας;

Το εθνικό και ταξικό περιεχόμενο της επανάστασης του 1821

Το εθνικό και ταξικό περιεχόμενο της επανάστασης του 1821

Η πραγματική ιστορία της ελληνικής επανάστασης του 1821 απέχει αρκετά από την επίσημη εκδοχή της, έτσι τουλάχιστον όπως διαμορφώθηκε με την πλήρη επικράτηση της ελληνικής αστικής τάξης, την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και τη διευθέτηση του ζητήματος του “ξένου προστάτη” για το νεότευκτο κράτος.