Συνεχίζουν τις 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες οι εργαζόμενοι σε ΟΛΠ και ΟΛΘ.
Οι καθαρίστριες της ΟΣΥ σταμάτησαν τις κινητοποιήσεις τους τη Παρασκευή 20 Μάη μετά από τις διαβεβαιώσεις που πήραν ότι η εργολαβική εταιρεία παραχωρεί τα αντίτιμο που παίρνει για τις "υπηρεσίες" της στη διοίκηση της ΟΣΥ ώστε να πληρωθούν μέσω αυτής. Μια βδομάδα μετά δεν πήραν τίποτα. Αυτό τις οδήγησε στο να κηρύξουν τη συνέχιση του αγώνα τους, με επίσχεση εργασίας πλέον, από χθες Παρασκευή 27 Μάη. 
Το κίνημα ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια, έχει δεχτεί τη μέγιστη τρομοκρατία και καταστολή από το κράτος και την αστυνομία.
ΣΑΒΒΑΤΟ 4/6
Στις 17 του Μάη οι μαζικές διαδηλώσεις για μια φορά ακόμα, έσπασαν τις απαγορεύσεις και το κλίμα τρομοκράτησης που το γαλλικό κράτος έχει επιβάλει για να τσακίσει την θέληση του λαού.
Σαν μια μεγάλη οικονομική επένδυση που θα φέρει θέσεις εργασίας και συμβόλαια με πολυεθνικές παρουσίασε ο Τσίπρας την κατασκευή ελληνικού τμήματος του λεγόμενου Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (TAP), στα εγκαίνια που έγιναν στις 17 Ιουνίου στην Θεσσαλονίκη. 
Εκτός από την Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ που συμμετείχε με μαζικό μπλοκ, στην διαδήλωση πήραν μέρος η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων και η Λαϊκή Ενότητα.
Στις 9 Ιουνίου το πρωί στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης, ξεκινούν οι δίκες των αγωνιστών κατά της εξόρυξης χρυσού. Αυτή η ημερομηνία πρέπει να αποτελέσει σταθμό για τα κινήματα, τις οργανώσεις και κάθε προοδευτικό άνθρωπο, καθώς θα ξεκινήσει η προσπάθεια τρομοκράτησης μιας ολόκληρης κοινωνίας επειδή αγωνίζεται για την προστασία του τόπου της από τις καταστροφικές εξορύξεις.
Ένας κίνδυνος που αντιμετωπίζουν τα μαζικά κινήματα είναι η ΜΚΟ-ποίηση της αντίστασης. Θα ήταν εύκολο να μετατραπεί αυτό που πρόκειται να πω σε μία καταγγελία για όλες τις ΜΚΟ.
Εδώ και σχεδόν ένα μήνα, οι 1.400 εργαζόμενοι στα 131 καταστήματα «Καρυπίδης» δίνουν αγώνα με απεργίες, επίσχεση εργασίας, ασφαλιστικά μέτρα, συγκεντρώσεις έξω από τα καταστήματα και πορείες.
Οι χιλιάδες προσφύγων και μεταναστ(ρι)ών που διαβιούν σήμερα εντός του ελλαδικού χώρου -στην καλύτερη περίπτωση σε σπίτια ή δομές αλληλεγγύης, στη χειρότερη κάτω από άθλιες συνθήκες σε καταυλισμούς στα σύνορα και τα λιμάνια, ή στα επίσημα κέντρα «φιλοξενίας» και κράτησης- περιμένουν. Περιμένουν να δρομολογηθεί η τύχη τους από τις αρμόδιες αρχές, και πιο συγκεκριμένα να διεκπεραιωθεί η γραφειοκρατική διαδικασία της πρώτης καταγραφής των αιτημάτων τους για διεθνή προστασία. 
Με μια «μονομερή ενέργεια» η εργοδοσία στην Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων (ΒΦΛ) Καβάλας επιχειρεί να σαρώσει ότι έχει απομείνει από τα εργασιακά δικαιώματα στους εργαζόμενους, πλέον μετά και την 6ετή μνημονιακή λαίλαπα που έχει πλήξει το σύνολο των εργαζομένων.
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 14/5 στο στέκι σφεντόνα η συζήτηση «Ανιχνεύοντας δρόμους αντίστασης στη σύγχρονη βαρβαρότητα». 